Nastolatką będąc popisywałam wraz z niewielką ekipą zapaleńców z MDK-u artykuliki na stronę młodzieżową w „Wiadomościach Świdnickich”. Były to ciekawe czasy, gdy w Świdnicy stacjonowały jeszcze wojska radzieckie, ale już trochę im mienia odebraliśmy. Do jednego z obiektów tego mienia, gdy byłam w trzeciej klasie liceum, przeprowadziła się moja szkoła – I LO. I tak to właśnie na tym obiekcie wydarzyła się rzecz, którą opisałam w gazecie. Oto pewien młodzian, nie do końca pogodzony z rzeczywistością wlazł na dach naszej szkoły i stwierdził, że nie zejdzie dopóki „coś tam – coś tam”, już niestety nie pomnę szczegółów. Zrzucał dachówki, ale był też pożyteczny, bo wyrywał rosnące w rynnach chwasty. No i kiedy już długo tam siedział, poszedł sobie na stronę i się wysiusiał.

Nie wiem, czemu akurat ta historia przypomniała mi się, gdy poznałam plany i projekty dotyczące odbudowy świdnickiej wieży ratuszowej. Być może dlatego, że w tychże planach ujęto pierwsze w Świdnicy nowoczesne toalety publiczne w ciągu ostatniej dekady albo i lepiej. To jest dopiero historyczne wydarzenie!

Niejeden raz rozpisywaliśmy się w „WŚ” o tym, jaki to wstyd dla takiego miasta, jak Świdnica, nie mieć porządnych (ale naprawdę porządnych) toalet.

Żeby to zobiektywizować – kilka lat temu byłam na wyjeździe dla dziennikarzy po Dolnym Śląsku (głównie Kotlina Kłodzka i okolice). Było tam z nami wielu touroperatorów, czyli po polsku – przewodników wycieczek. Świdnicę znali doskonale i mówili, że z przyjemnością przywożą wycieczki do naszego miasta, co napawało mnie dumą. Niestety, na tym pięknym obrazku była rysa, i to wielka. Mianowicie ci sami ludzie podkreślali także fakt, że nie ma u nas porządnych toalet, a Rynek – to w zasadzie same banki…

Z tym większym utęsknieniem czekam na ratuszową wieżę. Chcę wyjść rano z kawą na balkon i uśmiechnąć się do niej. Będę mogła to zrobić bez obawy, że jakiś delikwent będzie na niej stał i siusiał w geście protestu przeciwko brakowi publicznych toalet. Bo toalety będą w samej wieży.