Kiepski ze mnie blogger. Miesiąc niepisania to jednak trochę za dużo, chociaż wpisów w mojej głowie było w tak zwanym międzyczasie mnóstwo. Cóż jednak z tego, kiedy czasu ciągle brakowało.

Nie napisałam zatem bloga o rodzicach wysyłających dziecko na kolonie, ani o powrocie tegoż dziecka po czasie tak krótkim, że aż nie do wiary. Nie napisałam o wizycie u przyjaciół w Poznaniu, bo tam życie po raz kolejny mnie zaskoczyło. Niemile i mile jednocześnie. Niemile, bo choroba w rodzinie. Mile, bo przyjaciół w biedzie poznałam jakich można sobie tylko wymarzyć. Nie napisałam o powrocie do rzeczywistości po traumie ani o tym, że złapanie grypy w środku lata to trochę przegięcie. Nie napisałam także o letnich dylematach kobiety pracującej zatytułowanych "W co się dzisiaj rozebrać do pracy?" Albo o tym, że mam wspaniałych współpracowników, na których zawsze mogę liczyć, nawet w najtrudniejszych chwilach.

I - wybaczcie - dzisiaj zasadniczo też niczego nie napiszę.

Bo i o czym? Mąż w szpitalu, córka u koleżanki. Ja - w domu z kotem, który za wszelką cenę domaga się, by wypuścić go na balkon. Z portalem ws-24.pl, który stał się moim kolejnym życiem (jednym z wielu). I sama ze sobą. Niełatwa to sytuacja.